روز چهارشنبه مورخ :۲۹ /۱۱/ ۱۴۰۴ تولد پنج سالگی

مسافر علیرضا و همسفر سید محسنی در جمع گرم و پر از مهر و عشق مسافران و همسفران برگزار گردید.

مسافر علیرضا و همسفر سید محسنی، عزیزان؛ به حکم ایزد منان و به یاری نیروهای مافوق همچنان در صیقل دادن صور خویشتن، کوشا باشید، نیک می‌دانیم، وقتی انسان تزکیه نفس را شروع کرد، در ادامه ایمانش افزون‌تر می‌شود، قله و فتح آن چندان اهمیتی ندارد، بلکه آموزش مستمر و کاربردی کردن آن در خدمتگزاری به همدردان، تاثیر گذار خواهد بود.

تولدتان مبارک، مسافران و همسفران سروج

مسافر هادی راهنمای مسافر علیرضا:

خدا را شکر می‌کنم که در این جایگاه قرار گرفتم، خدمت مسافر علیرضا و همسفر سید محسنی این روز قشنگ و عزیز رو تبریک می گویم، و همچنین خدمت جناب آقای مهندس دژاکام و جناب آقای مفتون و همه خدمتگزاران صدیق تفکر سروج و دوستانی که الان اینجا حضور دارند، تبریک عرض میکنم. راهنمای مسافر علیرضا ابتدا آقا مهدی و بعد احمد آقا بودند، و مدتی هم در لژیون آقا علیرضا بودند، این عزیزان واقعاً زحمت کشیدند و همانطور که استاد راهنما فرمودند؛ این تولد برای خود علیرضا و فرد نیست این یعنی نمادی برای تازه واردی که با ناامیدی اینجا آمده، امید ی می‌دهد که اگر علیرضا توانست من هم می‌توانم این راه و سفر را طی کنم، با هر نوع مصرفی که دارم و هر چقدر تفکر افیونی غلظتش زیاد باشد، می‌توانم سفر کنم و به درمان برسم. من این روز عزیز را به ایشان تبریک می‌گویم، و برایشان آرزوی موفقیت می‌کنم.

همسفر زیلایی راهنمای همسفر سید محسنی:

این روز عزیز را اول از همه خدمت کاشف بیماری اعتیاد استاد حسین دژاکام و شاگرد خلف ایشان استاد راهنمای عزیز، جناب آقای مفتون و مسافر علیرضا و همسفر سید محسنی و همه راهنمایان و خانواده بزرگ سروج تبریک عرض می کنم و امیدوارم این روزهای زیبا و عزیز شامل حال همه مسافران و همسفران راه درمان باشد. در این مدتی که در لژیون آماده سازی در خدمت همسفر سید محسنی هستم، یکی از خصوصیات بارز ایشان این بوده که سعی کردند در حد توانایی که دارند، هرگونه تکالیف یا هر آموزشی که می‌بینند را بروند درون خودشون و کاربردی کنند و اگر هم یک جلسه‌ای حضور نداشته باشند، پیگیر هستند که ببینند، موضوع لژیون و یا دستور کارگاه آموزشی چه بوده است، تا بتوانند آن آموزش‌ها را بگیرند و کاربردی کنند، همانطوری که روی پارچه نوشته ذکر شده با آموزش مستمر و کاربردی کردن، امیدوارم که بتوانند، همراه مسافرشان در کنار بقیه یک الگوی مفید و موثر در جلسات باشند، باز هم این روز عزیز را خدمتشان تبریک می‌گویم.

مسافر علیرضا:

۲۶ سال سوء مصرف الکل، حشیش، گراس، تریاک، شیره و متادون را داشتم که با لطف و مدد الهی با تفکر درمانی سروج آشنا شدم، سفر اولم با تشکر از تفکر درمانی سروج و با تشکر از راهنمایان گرامی مسافر احمد و مسافر علیرضا و همراهی همسفرم، بعد از ۱۶ ماه و ۲۶ روز به پایان رسید، روش درمان تنظیم دارو بر اساس علائم بالینی، دارو شربت شفابخش اپیوم، رشته ورزشی والیبال و شطرنج، هم اکنون که در خدمت شما هستم، ۵ سال و ۲ ماه و ۶ روز که از بند اعتیاد رها شدم و در حال پیمودن سفر دوم می‌باشم و همچنین ۳۵ سال هم تخریب سیگار را داشتم، یک سال و ۷ ماه سفر کردم به روش DST با دارو و آدامس نیکولایف به راهنمایی استاد عزیزم جناب آقای مفتون و راهنمایی‌های لژیون درمان سیگار، هم اکنون که در خدمت شما هستم، یک سال و یک ماه و چند روز که از بند سیگار آزاد هستم.

خدا را شکر می‌کنم که رحمت خداوند شامل حالم شد و شکرگزاری و قدرشناسی را یاد گرفتم، چون من منیت داشتم و همیشه طلبکار بودم، با توجه به یک رباعی از دیوان شمس مولانا که می فرماید:

هر کسی اندازه‌ روشن دلی / غیب را بیند به قدر صیقلی

هرکه صیقل بیش کرد، بیش دید/  بیشتر آمد بر او صورت پدید

اگر صادقانه بخواهم بگویم، در این ۵ سالی که من سفر می‌کنم پدیده‌ها به صورت‌های مختلف بر من نازل شد که بفهمم من هنوز خیلی راه برای صیقل دادن درون خود دارم، سنگ‌هایی که کف رودخانه‌ها هستند به صورت گرد، صیقلی شده و شکل‌های قشنگی دارند، از کیلومترها جلوتر همراه با سنگ‌های دیگر که لبه‌های تیز دارند آمدند و یواش یواش با همان لبه‌های تیز سنگ‌ها، صیقل داده می‌شوند، در جلسات لبه‌های تیز سنگ‌ها همان مشارکت‌هایی هستند، که مسافران و همسفران انجام می‌دهند و از آنها آموزش می‌گیرم برای صیقلی کردن درون خود راه طولانی است و باید طی طریق کنم، خدا را شاکرم که می‌دانم در این مسیر صیقلی کردن هم سخت و هم سهل است، سهلی آن زمانی است که دل به راه بدهم و حرف گوش کن باشم و سختی آن زمانی است که بخواهم با منیت روز اولم ادامه دهم.در تولد سه سالگی ام، مرحوم پدرم در جلسه حضور داشتند و فرصت نشد از ایشان به نحو شایسته عذرخواهی و تشکر کنم و تصمیم گرفتم در تولد ۵ سالگی این کار را انجام دهم و امروز ایشان در حیات نیستند.

کسانی بین ما بودند؛ مسافر حسین، مسافر جمشید، مسافر عباس و رفتند و این درس را به ما می‌دهند؛ قدر این صندلی که روی آن نشسته‌ایم را بدانیم و فرصت را از دست ندهیم، خدا را شکر که این درس را گرفتم و همچین مکانی وجود دارد که می‌توانم خودم را بشناسم و ضد ارزشی‌های درون ی ام را از دست بدهم.

همسفر سید محسنی:

خدا را شاکرم که یک بار دیگر در این جایگاه قرار گرفتم. از کاشف بیماری اعتیاد، جناب آقای مهندس حسین دژاکام و بنیانگذار جلسات سروج جناب آقای مفتون و همه  راهنمایان، تشکر و قدردانی می‌کنم.