پلیدی، سدی است که مانع دیدن حقیقت می شود حقیقتی که بیان می کند وضعیت کنونی هر انسان عین عدالت است. هنگامی که فرد قادر نباشد ایرادات، نواقص و مشکلات درونی خود را ببیند و بپذیرد، در واقع در دام پلیدی گرفتار شده است.

موضوع کارگاه آموزشی مسافران: سفری از پلیدی به صداقت

استاد: مسافر سفر دوم علیرضا

تاریخ: شنبه ۱۴۰۴/۱۱/۱۱

برای درک عمیق تر موضوع، ابتدا لازم است به معنای واژگان بپردازیم.
«پلیدی» از نظر لغوی به معنای ناپاکی و آلودگی می باشد.

«صداقت» نیز از نظر لغوی از ریشه « صدق» گرفته شده و به معنای مطابقت گفتار با رفتار است،  یعنی آنچه گفته می شود، در عمل نیز به همان شکل نمود پیدا می کند.

در جلسات، همواره از« القا» و تأثیر القائاتی سخن گفته می شود که از سوی محیط های مختلف به انسان منتقل می گردد، از یک سو القائاتی که در جامعه وجود دارد و از سوی دیگر، القائاتی که در جلسات به ما داده می شود.

در جلسات سروج، آنچه به عنوان یک اصل بنیادین به ما القا می گردد، نگاه درمان محور به مصرف کننده است. بر این اساس، به مصرف کننده خواهان رهایی از اعتیاد «مسافر» اطلاق می گردد که، سفر خود را آغاز نموده است.

این نام گذاری و این نگاه، خود نوعی القای مثبت و سازنده است که فرد را از هویت مصرف کنندگی جدا کرده و او را درمسیر حرکت و رهایی قرار می دهد.

یکی از مؤلفه های اساسی برای رسیدن به درمان، توجه به سفری است آگاهانه و درونی سفری از« پلیدی» به « صداقت» .

این سفر، یک جابه جایی ظاهری نیست، بلکه نوعی هجرت معنوی و درونی به شمار می آید. هجرتی که در آن، انسان از قوانین اعتیاد فاصله می گیرد و به قوانین درمان نزدیک می شود.

پلیدی، قانون حاکم بر اعتیاد است قانونی که انسان را در چرخه ناپاکی، پنهان کاری و بی تعادلی گرفتار می کند. در مقابل، صداقت قانون درمان است قانونی که بر شفافیت، هماهنگی گفتار و رفتار و پذیرش حقیقت استوار است.

تنها با پذیرش این هجرت درونی و حرکت در مسیر صداقت است که زمینه ی واقعی درمان فراهم می شود.

واژه «مسافر»  صرفأ و منحصرأ مربوط به فردی است که وارد بستر درمان شده، مبدأ او مشخص و مقصد درمانی او نیز به روشنی تعیین شده است.

جلسات با طرح این قانون(قانون پنجم جلسات)، قصد دارد این مفهوم را به ما القا کند که عنوان «مسافر» تنها یک نام نیست، بلکه نشانه ی حرکت، تعهد و آغاز یک مسیر مشخص است. اگر فرد واقعأ سفر خود را آغاز کرده باشد، این قانون در عمل به کار او می آید و او را در مسیر درمان و رهایی یاری می کند در غیر این صورت، صرف شنیدن یا دانستن آن، تأثیر درمانی نخواهد داشت.

بند هشت قوانین جلسات به ما می آموزد رشد معنوی، پیرو رعایت اصول و قوانین و احترام به پیشکسوتان می باشد.

اصول، قوانین و حرمت ها به صورت مستمر در جلسات در حال القا شدن هستند تا به تدریج در ذهن و رفتار افراد نهادینه شوند. تا فرد بتواند با احترام به ساختارها و جایگاه ها، حرکت معنوی خود را سامان داده و در مسیر درمان و تعالی باقی بماند.

پلیدی، سدی است که مانع دیدن حقیقت می شود حقیقتی که بیان می کند وضعیت کنونی هر انسان، عین عدالت است. هنگامی که فرد قادر نباشد ایرادات، نواقص و مشکلات درونی خود را ببیند و بپذیرد، در واقع در دام پلیدی گرفتار شده است.

پلیدی همواره در قالب رفتارهای آشکار ضد ارزشی ظاهر نمی شود، بلکه در پوششی موجه و حتی فریبنده خود را نشان می دهد. در مسیر درمان نیز این خطر وجود دارد به گونه ای که حتی مسافرت رفتن برای مسافری که در حال سفر درمانی است، می تواند مصداقی از پلیدی باشد، اگر موجب فاصله گرفتن او از اصول، قوانین و مقصد درمان گردد.

صداقت در درمان چیست؟
برای پاسخ به این پرسش، لازم است به «سنگ محک» مسیر درمان که پروتکل درمان است، توجه کنیم. هر آنچه موجب نقض این پروتکل شود، در هر شکل و توجیهی، مصداق پلیدی به شمار می آید چرا که فرد را از مسیر اصلی درمان منحرف می کند.

هر یک از ما دارای توانایی ها و ظرفیت های منحصر به فردی هستیم، اما گاهی همین توانایی ها می توانند در قالب پلیدی وارد عمل شوند و به جای آنکه در خدمت رشد و درمان باشند، علیه خود ما به کار گرفته شوند. توجیه گری، زرنگی و دور زدن قوانین، نمونه هایی از این تبدیل ظرفیت به پلیدی است.

در سفر درمانی، پلیدی ها همواره در تلاش اند تا بر صداقت غلبه کنند و مسیر را کمرنگ یا مخدوش سازند. اما صداقت، آن گونه که در این دستور جلسه مطرح می شود، صرفأ به راستگویی محدود نیست بلکه به معنای حرکت خالصانه و پایدار در مسیر درمان است.

صداقت یعنی پایبندی به آنچه برای سلامت جسم و روح انسان صادق و درست است و در نهایت، انسان را به مقصد درمان می رساند.

مسئول کارگاه:

مسافر سفر دوم میثم

مسئول نظم کارگاه آموزشی:

مسافر سفر دوم حمید