برای دریافت القائات صحیح و احیای درون و حرکت در این مسیر باید سدهای درونی خود را بشکنیم. شکستن سد، درد و رنج دارد و ابزار آن آموزش‌ها است که در اختیار ما گذاشته شده، اما احیا و حرکت بر عهده خود ما می‌باشد.

موضوع کارگاه آموزشی همسفران: وادی دوازدهم و تاثیر آن بر من

استاد: همسفر حریری

دوشنبه:دوشنبه ۱۴۰۴/۱۱/۶

تیتر وادی دوازدهم: در آخر امر، امر اول اجرا می‌شود.

تیتر وادی، جمله‌ای خبری است که هم هشدار در خود دارد و هم پیام امید؛ امید در صورتی که در مسیر آموزش‌ها قرار داشته باشیم.

امر به معنای؛ فرمان، دستور
امر اول؛ فرمان و هدفی است، که ابتدا صادر می‌کنیم، همان انتخاب آگاهانه یا ناآگاهانه‌ای که مبنای حرکت ما قرار می‌گیرد.

امر آخر؛ نتیجه،برداشت و جایی است که در پایان مسیر به آن می‌رسیم.

امروز جلسه مخصوص همسفران است و این سوال اساسی مطرح می‌شود: با چه امری و با چه هدفی در این جلسه حضور پیدا کرده‌ایم؟ آمده‌ایم تا تغییر کنیم و آن کسی که بوده ایم نباشیم یا هدف دیگری داریم.

هر یک از ما که روی این صندلی‌ها نشسته‌ایم در هر وضعیت که باشیم، حاصل انتخاب‌های گذشته خود هستیم، اگر خواهان تغییر هستیم، لازمه آن انتخاب آگاهانه امر اول است.

امر اول ما باید در راستای تفکر سروج باشد، زیرا بر اساس آن القا و الهام را از محیط دریافت می‌کنیم و نوع حرکت، برداشت، تفکر، رفتار و عملکرد ما شکل می‌گیرد.

به عنوان مثال؛ اگر بخواهیم محصول گندم داشته باشیم، ابتدا باید بذر سالم و مرغوب انتخاب کنیم، بعد از آن زمین مناسب، آبیاری منظم و مراقبت لازم را انجام دهیم، تا در نهایت به محصولی مرغوب برسیم سپس گندم آرد می‌شود و به نان که قوت انسان است تبدیل می‌گردد، در این مسیر می‌بینیم بذر، گندم و نان هر کدام ماهیتی متفاوت دارند، اما همه در یک مسیر تکامل و تغییر قرار گرفته‌اند، تغییر درون ما نیز باید چنین باشد، جنس ما باید عوض شود نه اینکه فقط ظاهر رفتار ما تغییر کند.

برای تغییر، تبدیل و ترخیص سه نیروی اساسی در هستی وجود دارد که به ما کمک می‌کند؛ القاء، احیا، تحرک

القا، یعنی انتقال اطلاعات. این اطلاعات می‌تواند در مسیر ارزش‌ها باشند یا در مسیر ضد ارزش‌ها.
ما در هر لحظه در معرض القائات محیط هستیم، اینکه چه چیزی را جذب کنیم بستگی به درون ما دارد، اگر بخواهیم القائات مثبت و ارزشی را دریافت کنیم، باید بستر آن را در درون خود ایجاد کنیم. قرار گرفتن در مسیر آموزش‌های تفکر سروج این بستر را فراهم می‌کند.

اولین القائات مثبت برای همه ما شرکت در جلسه شناخت اعتیاد صورت گرفته است، در ادامه با حضور در لژیون تازه واردین و شنیدن آموزش‌های راهنمایان، و رعایت پروتکل درمان که شامل پذیرش، آموزش مناسب و زمان مناسب است، سفر درونی ما آغاز می‌شود، (سفری از ترس به شجاعت، از دروغگویی به راستگویی، از نفرت به عشق، از اعمال ضد ارزشی به اعمال ارزشی و نهایتاً از ظلمت به نور).
با دریافت آموزش ها به تدریج به شناخت خود و پذیرش بیماری خود می‌رسیم، بیماری که ریشه در تفکر زائد افیونی دارد. مقاومت در برابر تغییر و عدم پذیرش ابتدا طبیعی است، زیرا القائات منفی ابتدای امر هنوز در درون ما قوی است و ما را به سمت خود می‌کشد اما به تدریج می‌پذیریم که تنها برای تغییر خودمان، اقدام کنیم و نمی‌توانیم مصرف کننده را تغییر دهیم، می‌پذیریم نقاط ضعفی در درون ما وجود دارد، باید آنها را بشناسیم و تغییر دهیم و با پذیرش حقیقت وجودی خود زندگی کنیم این پذیرش باعث می‌شود آسیب کمتری به خود و دیگران وارد کنیم، تنش‌های زندگی کاهش می‌یابد و کمتر دچار احساسات و هیجانات می‌شویم، مسائل و مشکلات خود را با آگاهی، دانایی و تعقل حل می‌کنیم.

احیا، یعنی زنده شدن و بیداری درونی.
حرکت؛ اساس همه تغییرات و تبدیلات است.

با کسب صفات ضد ارزشی در گذشته سدهایی در درون خود ایجاد کرده‌ایم که هنوز به ما فرمان می‌دهند و نمی‌گذارند القائات آموزشی را از جلسات دریافت کنیم و درونمان بیدار شود بنابراین حرکت و رشدی نداریم مانند؛ ترس، قضاوت، حسادت، کینه، نفرت، حس مالکیت، …

برای دریافت القائات صحیح و احیای درون و حرکت دراین مسیر، باید سدهای درونی خود را بشکنیم، شکستن سد، درد و رنج دارد و ابزار آن آموزش‌ها است که در اختیار ما گذاشته شده، اما احیا و حرکت بر عهده خود ما می‌باشد.

اگر آموزش‌ها را مو به مو اجرا کنیم و فرمانبردار باشیم، تصفیه، تسویه و تزکیه درون ما اتفاق می‌افتد، به نور، روشنایی، رشد و حال خوب می‌رسیم.

با افزایش دانایی و اصلاح تفکرات زائد، سلامت جسم، روح و روان خود را به تدریج دست می‌آوریم و با این تغییر ابتدا به خود خدمت می‌کنیم و سپس می‌توانیم در زندگی اثرگذار باشیم و آرامش و امنیت را به محیط زندگی خود بیاوریم و یک همسفر واقعی باشیم و برای تعالی اهداف جلسات تلاش کنیم.

وقتی مسئولیت درمان خود را بپذیریم، ریگ‌های خیابان هم به ما کمک می‌کند، القائات از زمین و آسمان به ما می‌رسد و نیرویی در ما شکل می‌گیرد که ما را به جلو سوق می‌دهد.

اگر انتخاب‌های ما در مسیر چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان باشد، مانند آب با وجود موانع زیاد راه درست را پیدا ‌کنیم و متوقف نمی‌شویم. زندگی همیشه آرام نیست و هر لحظه ممکن است با طوفان مواجه شویم، مهم این است که کوله بار ما پر شده باشد از آموزش، آگاهی و دانایی تا بتوانیم به موقع و به جا از آن استفاده کنیم.

ممکن است در مسیر دچار خطا و اشتباه شویم، اما نباید ناامید شویم، یک نقطه بگذاریم پایان آن و خط جدیدی با امر و فرمان آگاهانه با کمک راهنمایان انتخاب کنیم و دوباره به مسیر بازگردیم تا در نهایت سدهای درونی شکسته شوند و به درمان برسیم و به انسانی اثرگذار و مفید برای خود، خانواده و جامعه تبدیل شویم.

دوستانی که در این زمینه مشارکت کردند:

همسفران: توانا_ غفاری_ محمدی_ مزروعی_ نریمانی_ اسکندری_ عامری_ ابراهیمی_ حافظی_ موسوی ۱_ بندعلی_ زیلایی