بررسی عملکرد خود، یعنی رفتارهای خود را با دقت مورد واکاوی قرار دهیم و سلیقه های شخصی خود را کنار بگذاریم و طبق پروتکل و قوانین درمان، برنامه ها را اجرا کنیم و در جایگاه خدمتگزاری خدمت کنیم.
موضوع کارگاه آموزشی سفر دوم: بررسی عملکرد خود در سفر دوم
استاد: جناب آقای مفتون
تاریخ: دوشنبه 1404/11/6
هدف از آمدن به سفر دوم برای آموزش دیدن است. طبق تأکید جناب مهندس دژاکام، هر کسی بعد از رهایی حداقل یک سال وارد سفر دوم شود تا پایه های آموزشی او محکم شود. چون یک فرد رها شده، مثل نهالی است که در بیابان کاشته می شود و در معرض آسیب است، زیرا به خاطر نجات از اعتیاد غروری در او به وجود آمده است.
در سفر دوم آرام آرام کسانی که مطلوب خدمت هستند، خود به خود خودشان جوانه می زنند، پس یکی از ابعاد آموزش در سفر دوم، توانایی در خدمتگزاری است.
بُعد دیگر آموزش در سفر دوم، مفید و مؤثر بودن در زندگی است تا در جهت رشد و تعالی حرکت کنیم و در حالت قبل باقی نمانیم، زیرا همه چیز در هستی حال حرکت و پویایی است.
سفر دوم عمدتاً سفری درونی است، ما به دنبال موفقیت های ظاهری و پولدار شدن و… در سفر دوم نیستیم، هرچند که اگر موفق شویم، آنها هم به دست می آید، ولی هدف اصلی این سفر، ارزشمند شدن ماست و این ارزشمند شدن در سایه رعایت قوانین و مقررات در جلسات است.
جلسات یک سری قوانین و مقررات و زمان بندی های خاص خودش را دارد که باید طبق آنها عمل شود. اگر کسی سلیقه ای عمل کند، یعنی طبق سلیقه خودش رفتار کند، مثلاً به جای ساعت 6 جلسه را ده تا 15 دقیقه دیرتر به پایان برساند و از نظر او اشکال نداشته باشد، باعث بدعت گذاری در روند تشکیلات می شود. بررسی عملکرد خود، یعنی رفتارهای خود را با دقت مورد واکاوی قرار دهیم و سلیقه های شخصی خود را کنار بگذاریم و طبق پروتکل و قوانین درمان، برنامه ها را اجرا کنیم و در جایگاه خدمتگزاری خدمت کنیم. شاید سلیقه در آن لحظه خوب به نظر برسد، ولی باعث بدعت گذاری است و به بقیه هم این را القا می کند که به خود اجازه بدهند که بدعت بگذارند و طبق سلیقه خود عمل کنند و اینگونه نظم و نظام جلسات به هم می ریزد و می تواند آثار منفی در پی داشته باشد، پس عمل سالمی نیست.
یکی دیگر از زمان بندی های جلسه، تمام کردن لژیون سر موقع است. جناب مهندس، تأکید داشتند سر ساعت لژیون را به پایان برسانید. زیرا اجرای این نظم، بهتر از ساعت ها حرف زدن می تواند به افراد لژیون آموزش نظم بدهد. صحبت کردن زیاد، برای القا کردن آنقدر مؤثر نیست که عمل سالم مؤثر است.
به عنوان سفر دومی این مسئولیت فقط درون تشکیلاتی نیست و مسئولیت بیرونی هم داریم. همانگونه که اینها را اینجا یاد می گیریم، باید عملکرد خود را در جوامعی که وارد می شویم، درست انجام دهیم. مثلاً در بحث توزیع غذا، وظیفه ما فقط رساندن غذا و لباس به بیرون خوابهاست و ما وظیفه دیگری در قبال درخواست های متعدد آنها نداریم. چون تجربه ثابت کرده احساسی رفتار کردن، یعنی عدول از فرامین و این یعنی سلیقه ای عمل کردن. نکته بسیار مهم توجه به رفتار، کردار و اعمال ماست که باید به دور از احساسات باشد.
مشارکت کردن سلیقه ای یک سفر دومی، نیز تأثیر منفی به خصوص روی تازه واردین و سفر اولی ها دارد. مشارکت باید در راستای صحبت های استاد(گرداننده) باشد، در غیر این صورت اگر اصلاً مشارکت انجام نشود، بهتراست. حتی یک سفر دومی نقاط ضعف خود را باید در سفر دوم، حل کند و در لژیونی که سفر اولی ها هستند، بیان نکند، چون باعث تأثیر منفی روی دیگران است.
رعایت اینها در مجموع 1- رشد و تعالی جلسات و 2- رشد و تعالی خودمان را در پی دارد. اما سلیقه ای عمل کردن حس مالکیت، خودبرتربینی، احساسی عمل کردن به دور از منطق و… را با خود به همراه می آورد. هر جا و در هر شرایطی باید حرمت تشکیلات خود را حفظ کنیم. سلیقه ای عمل نکنیم. تا ارزش خودمان و تشکیلاتمان حفظ شود.
تمام تلاش ما این است که آموزشها القا شود و اگر در وجود کسی احیا نشد، ما مسبب آن نباشیم، یعنی رفتارها و کردارهای سلیقه ای ما باعث عدم احیا در دیگران نشود.
دوستانی که در این زمینه مشارکت نمودند:
مسافران: علیرضا2- حسن- علیرضا1- میثم2-
همسفران: استکی- احمدی- کشاورز- غلامی-
