با کمک تفکر درمان و شناخت سدهای درون خود، مانند؛ مقایسه، حس مالکیت، منیت، سقف تعیین کردن برای آموزش، … و پذیرش اینکه این سدها در درون ما هست، با تزکیه و پالایش درونی و صیقل دادن درون خود، گام به گام سدهای خودساخته فرو می‌ریزند، که نتیجه این تحول درونی، تغییر نگاه و درمان واقعی است.

موضوع کارگاه آموزشی همسفران:

وادی یازدهم و تاثیر آن بر من

استاد: همسفر علیزاده

تاریخ: دوشنبه ۱۴۰۴/۱۰/۱۵

وادی‌ها، برگرفته از قوانین هستی هستند و همچون زنجیری به یکدیگر متصل می‌باشند.انسان شامل دو جهان هست؛ جهان درون و جهان بیرون، به جهان بیرون، جهان اکبر گفته می‌شود. طبق فرمایشات حضرت علی(ع) درون ما جهان اصغر است، زیرا آنچه در کائنات و هستی وجود دارد در درون ما نیز به صورت کوچک‌تری وجود دارد.

تیتر وادی یازدهم: چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان، همه به بحر و اقیانوس می‌رسند.

وادی یازدهم با خبری مسرت بخش این حقیقت را آشکار می‌سازد، که اگر تا به امروز وادی‌های گذشته را به درستی آموخته‌ایم یا در مسیر یادگیری مداوم گام برمی‌داریم در حال تبدیل شدن به چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان هستیم و بالاخره به بحر و اقیانوس خواهیم رسید.

واژه خروشان: به معنای در حال خروش و پر سر و صدا بودن.

جوشان: به معنای فوران کردن.

وادی یازدهم یک تمثیل از طبیعت است، هنگامی که بارندگی فراوان صورت می‌گیرد، آب‌های سطحی به زیر زمین نفوذ می‌کنند و سرانجام به دهانه چشمه رسیده و جاری می‌شوند و در قالب رود خروشان، مسیر خود را به سوی دریا و اقیانوس ادامه می‌دهند، برای ایجاد این پدیده در طبیعت دو ویژگی لازم است:

۱_ وجود منابع آبی، همانند چشمه آب

۲_ اختلاف پتانسیل؛ وجود اختلاف ارتفاع یا نیروی محرکه برای جریان یافتن.

به همین ترتیب انسان نیز برای آنکه چشمه جوشان و رود خروشان شود، نیازمند دو ویژگی است؛

۱_ منابع آموزشی( چشمه آب )؛ منابعی که انسان را به دانایی برساند. شامل؛ جزوات آموزشی، وادی‌ها، جهان‌بینی، راهنمایی‌های اساتید و… که همچون چشمه آب در اختیار ما قرار می‌گیرد.

۲_ اختلاف پتانسیل درونی و بیرونی برای کسب انرژی؛ در جلسات فرد ابتدا به عنوان تازه وارد، حضور پیدا می‌کند، با گذشت زمان و طی کردن سلسله مراتب، این جایگاه ارتقاء می‌یابد و این ارتقاء، خود آغاز جهش و ذخیره شدن مقداری انرژی پتانسیل در وجود هر فرد است و تا رسیدن به گام بعدی ادامه می‌یابد و در نهایت ما را به مقام انسانیت می‌رساند، انسانی که دارای قدرت تشخیص و تصمیم گیری درست و همچنین مهارت مدیریت حل بحران و توانایی تبدیل مشکلات به مسائل قابل حل را دارد.

اگر جسم را به عنوان چشمه جوشان در نظر بگیریم، رود خروشان حرکت‌های مستمر ما در مسیر زندگی است. جوشش و خروش هر دو مستلزم حرکت و پویایی هستند، همانگونه که رود خروشان به حرکت خود ادامه می‌دهد و تمامی موانع پیش رو را از سر راه برمی‌دارد، ما نیز در مسیر زندگی باید آنچه را که می‌آموزیم به صورت عملی در زندگی روزمره به کار بگیریم. رود خروشان اگر به سدی برخورد کند نمی‌تواند، به حرکت خود ادامه دهد و مقداری آب پشت سد می‌ماند و به مرور زمان به مرداب و گنداب تبدیل می‌شود، در مورد انسان نیز به همین صورت است، باید حرکت کند و موانع و سدها را از جلوی مسیر خود بردارد.

خداوند، انسان را آفرید و از روح خود در او دمید، روحی که سرشار از صفات پاک و متعالی بود، اما در گذر زمان با کسب ضد ارزش‌ها، سدی در برابر خروش فطرت الهی خویش ساختیم و به جای آن خودی، خودساخته پدید آوردیم. زمانی که فهمیدیم یک فرد مصرف کننده در کنار ما هست، دچار ناامیدی شدیم و گمان کردیم این مشکل همیشه با ما خواهد بود، اما هنگامی که قدم در مسیر درمان گذاشتیم با بیماری اعتیاد آشنا شدیم و فهمیدیم خودمان هم دچار بیماری تفکر زائد افیونی هستیم و باید برای تغییر خود اقدام کنیم نه برای دیگران، آرام آرام توانستیم، سد بزرگ ناامیدی را از خود دور کنیم.

حال با کمک تفکر درمان و شناخت سدهای درون خود، مانند؛ مقایسه، حس مالکیت، منیت، سقف تعیین کردن برای آموزش، … و پذیرش اینکه این سدها در درون ما هست، با تزکیه و پالایش درونی و صیقل دادن درون خود گام به گام، سدهای خودساخته فرو می‌ریزند که نتیجه این تحول درونی، تغییر نگاه و درمان واقعی است.

آبی که از چشمه می‌جوشد در مسیر خود به رود خروشان تبدیل می‌شود و سرانجام به اصل خویش که همان دریا و اقیانوس است باز می‌گردد، انسان نیز هر زمان از منبع الهی دور می‌افتد، از آرامش و تعادل فاصله می‌گیرد، اما هنگامی که آگاهانه صفات خود ساخته خویش را پالایش کند به رهایی و آرامش خواهد رسید.

بنابراین آموزش گرفتن و کاربردی کردن آموزش‌ها حکم چکشی را دارد که به وسیله آن می‌توانیم، سدهای درونی خود را از بین ببریم، هر ضربه‌ای که برای تغییر و صیقل دادن درون خود وارد می‌کنیم، همراه با درد و رنج است، اما این رنج، رنجی مقدس است.آموزش‌ها، نقشه‌ای برای تغییر نگاه و تحول در سبک زندگی هستند، اگر نتوانیم به این دو امر برسیم، با کوچک‌ترین لغزش یا سختی مسیر درمان را رها کرده و در سکون و باتلاق گرفتار خواهیم شد.

با توجه به شعر صائب تبریزی؛

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آسودگی ما عدم ماست

اسامی دوستانی که در این زمینه مشارکت کردند:

همسفران: ابراهیمی_ عدنانی_ مزروعی_ کرمی_ حریری_ غفاری_ اکبری_ خدائیان_ نریمانی_ زیلایی

مسئول کارگاه آموزشی ؛ همسفرزیلایی

مسئول نظم کارگاه آموزشی ؛ مسافرسفردوم حسن(ر)