روز چهارشنبه مورخ ۱۴۰۴/۱۰/۱۰ تولد پنج سالگی

مسافر مختار و همسفر حیدری، در جمع گرم و پر از مهر وعشق مسافران و همسفران برگزار گردید.

مسافر مختار و همسفر حیدری: عزیزان، نیک می دانید اگر بخواهیم شادی حاصله از نعمت های الهی دائمی باشد. می بایست بدون چشم داشت، خدمت به دیگران را سرلوحه زندگیمان قرار دهیم و این محقق نمی شود مگر به کمک نیروهای الهی در صیقل دادن صور پنهان خویش( تزکیه)

تولدتان مبارک . مسافران و همسفران سروج

مسافر مهدی، پیشکسوت و راهنمای اول مسافر مختار

ابتدا تبریک عرض می کنم خدمت مسافر مختار و همسفر حیدری. آن چه بیان می کنم صرفأ یک تجربه است تجربه ای که می تواند برای دوستان، به ویژه تازه واردین، راهگشا باشد.روز اولی که مسافر مختار به جلسات درمان آمدند، محل کارشان در همسایگی ساختمان مرکز درمان ما قرار داشت. ایشان برای انجام امور کاری به آن محدوده آمده بودند.نوشته ای که در ورودی مرکز نصب شده بود و مضمون آن «درمان رایگان بیماری اعتیاد» بود، توجه ایشان را جلب می کند، همان نوشته ای که روزی باعث شد خود من نیز جذب جلسات شوم.آن روز من در مرکز حضور داشتم. سؤالی از من پرسیده شد که این جا چه کاری انجام می شود. من هم در حد آموزشی که دیده بودم و دانشی که داشتم، توضیحات مختصری در اختیارشان گذاشتم. نکته ای که برای من بسیار جالب بود، این بود که مسافر مختار با دقت و تمام وجود گوش می دادند به قول استاد راهنما جناب مفتون،«ما را ندیده خریدند».شاید سال ها این سؤالات در ذهن ایشان وجود داشت، اما در آن لحظه متوجه شدند که اگر قدم به قدم وارد جلسات شوند و حرکت را آغاز کنند، می توانند پاسخ سؤالات خود را در مسیر آموزش پیدا کنند. مسافر مختار از معدود افرادی بودند که با حضور در جلسات، حرکت خود را به درستی آغاز کردند و این مسیر را با استمرار ادامه دادند. حقشان بود که امروز در این جایگاه بایستند و ما تولد پنج سالگی ایشان را جشن بگیریم.

این دو عزیز می توانند الگو های بسیار خوبی برای دوستان تازه وارد باشند. توصیه من از سر تجربه این است که خودتان را به جلسات بسپارید.‌مطمئن باشید که ضرر نخواهید کرد، بلکه می توانید محفوظ بمانید و روزی در همین جایگاه قرار بگیرید.

همسفر علیزاده، راهنمای همسفر حیدری

من نیز مفتخر هستم که در این روز بسیار عزیز، خدمت تمامی دوستان و عزیزان تبریک عرض کنم و همچنین تبریک عرض می کنم خدمت جناب مهندس کاشف بیماری اعتیاد و جناب مفتون، مبدع درمان بیماری اعتیاد بر اساس علائم بالینی. تبریک ویژه دارم خدمت مسافر مختار، همسفر حیدری عزیز و تمامی دوستان حاضر در جمع. زبان قاصر است، بسیاری از آنچه گفتنی بود، عزیزان پیش از من به خوبی بیان کردند. با این حال، اگر بخواهم به برخی نکات و صفات بارز این دو عزیز اشاره کنم، لازم می دانم نکته ای مهم را از دل آموزش ها یاد آوری کنم.مسافر مختار، بدون حاشیه و بدون چشمداشت حرکت کرده اند.مفهوم«چشمداشت» را تا همین دوشنبه، خود من تنها از یک یا دو زاویه می دیدم. اما با آموزش های استاد راهنما جناب مفتون در سفر دوم، به درک عمیق تری رسیدم. این که حتی اگر من خدمتی انجام دهم فقط برای این که حال خودم خوب شود، این هم نوعی چشم داشت محسوب می شود.وقتی می گویم بدون« چشمداشت»، واقعأ منظور همین است.از این بابت شاکرم که من هم می توانم از این دو عزیز الگو بگیرم و درس بیاموزم.در مورد همسفر حیدری، افتخار خدمت در لژیون نهایی را دارم. در این جا لازم می دانم در غیاب همسفر ابراهیمی از ایشان نیز تشکر کنم.چرا که پیش از این،همسفر حیدری در لژیون همسفر ابراهیمی حضور داشتند.در مدتی که در خدمت همسفر حیدری هستم، آن چه به وضوح می بینم، حرکت بدون حاشیه، بدون ادعا، با سکوت، آرامش و سراپا گوش بودن است. ایشان شنونده ای آگاه و اجرا کننده ای مسئول هستند.با وجود تمام مشکلات و مسئولیت هایی که همه ما در زندگی با آن روبه رو هستیم، همسفر حیدری همواره تکالیف خود را به نحو احسن انجام داده اند و جزو اولین نفراتی هستند که با خلوص نیت، کار را درست و کامل انجام می دهند. برای خود من ایشان یک الگوی واقعی هستند.

و نکته پایانی: آن چه استاد راهنما می فرمایند که« جشن تولد، برای خود فرد نیست»، دقیقأ همین معنا را دارد. چرا که وقتی در این فضا از خصوصیات بارز عزیزان صحبت می شود، یعنی من رهجو نیز باید این صفات را در خود ایجاد کنم تا بتوانم روزی در چنین جایگاهی قرار بگیرم.

مسافر علیرضا، راهنمای مسافر مختار

عرض تبریک دارم خدمت جناب مهندس دژاکام، جناب مفتون و تمامی پیش کسوتان .چه عزیزانی که امروز در جلسه حضور دارندو چه عزیزانی که در این جمع نیستند.قطعأ اگر امروز مسافر مختار، همسفر حیدری و همه ما این جا نشسته ایم و توانسته ایم معنای زندگی همراه با آرامش را درک کنیم، حاصل تلاش ها و خدمات صادقانه پیش کسوتانی است که شاید امروز در کنار ما نباشند، اما اثر حضورشان از هر حضوری پر رنگ تر بوده است.به همین مناسبت این روز زیبا را خدمت مسافر مختار، همسفر حیدری و خانواده محترمشان تبریک عرض می کنم.نکته ای که از نگاه خودم برایم جالب بود و دوست دارم به آن اشاره کنم، مثالی است که گذشتگان می گفتند: « خداوند نجار نیست، اما در و تخته را باهم جور می کند».این مثال، مصداق بارز مسافر مختار و همسفر حیدری است. بعد از اینکه مسافر مختار به درمان رسیدند، همسفر حیدری نیز جذب جلسات شدند و قطعأ این جذب شدن، نتیجه اثر گذاری و حرکت درست مسافر مختار بوده است.این دو عزیز، هر دو کاملأ حرف گوش کن هستند. نکته ای که احساس می کنم وظیفه دارم به آن اشاره کنم این است که اگر بخواهم« حاکمیت تفکر» در مسیر درمان یک نفر را یاد بگیرم و از آن الگو بگیرم، می توانم از نحوه طی شدن سفر اول مسافر مختار درس بگیرم.مسافر مختار ابتدا در لژیون مسافر احمد بودند. پس از رفتن ایشان، مدتی در یک لژیون مشترک به راهنمایی مسافر مهدی ادامه مسیر دادند و بعد از آن نیز لژیون تغییر کرد و من افتخار خدمت در کنار ایشان را داشتم.اما نکته مهم این جاست که با وجود این تغییرات، ‌حتی کوچک ترین تزلزلی در مسیر درمان ایشان به وجود نیامد. این موضوع نشان می دهد که عامل اصلی رسیدن به درمان، تفکر حاکم بر مسیر بوده است، نه وابستگی به شخص. در پایان، از خدمات این دو عزیز در جلسات صمیمانه تشکر می کنم و برایشان آرزوی توفیق روز افزون دارم.

مسافرمختار

بیست و پنج سال مصرف کننده تریاک و شیره بودم، تا اینکه به لطف و مدد الهی، با این مکان امن و مقدس آشنا شدم. سفر اول من، با بهره گیری از تفکر درمانی سروج و راهنمای خوبم، مسافر علیرضا پس از سیزده ماه و شانزده روز به پایان رسید.درمانی که بر اساس علائم بالینی، با داروی شربت شفا بخش اپیوم انجام شد.امروز که در خدمت شما دوستان هستم، پنج سال و یک ماه است که خودم را از اعتیاد پس گرفته ام و در حال طی کردن سفر دوم هستم.از همه دوستان صمیمانه تشکر می کنم. خودم را شایسته این همه تعریف نمی دانم و این لطف دوستان است که شامل حال من شده است.نکته ای که دوست دارم با دوستان در میان بگذارم این است که همان طور که روزی من وارد این مکان شدم، دری به روی من باز بود و چراغی روشن، امروز هم این در باز است و این چراغ روشن. دوستانی که راه درست را پیدا کرده اند، می توانند بیایند، بمانند و مسیر را ادامه بدهند. به نظر من، تنها پارامتر اصلی برای رسیدن به درمان، حرف شنوی است. اگر کسی گوش شنوا داشته باشد و آموزش ها را اجرا کند، می تواند با آرامش و اطمینان به درمان برسد.درپایان، تشکر ویژه دارم از جناب مفتون، بنیان گذار درمان اعتیاد بر اساس علائم بالینی، و قدر دانی می کنم از تمامی مسافران و همسفرانی که با خلوص نیت ، خدمتگزار این مسیر هستند.

همسفرحیدری

ابتدا تشکر می کنم از جناب مهندس دژاکام، بنیان گذار کنگره ۶۰، و هم چنین قدر دانی می کنم از جناب مفتون، بنیان گذار درمان بر اساس علائم بالینی. تشکر ویژه دارم از سرلژیون های خودم، همسفر مکری، همسفر زیلایی و همسفر ابراهیمی که جای خالی شان در این جمع به وضوح احساس می شود. از راه دور دستشان را می بوسم و آرزوی سلامتی و توفیق دارم.هم چنین از همسفر علیزاده گرامی صمیمانه تشکر می کنم.شعاری که از این جلسات یاد گرفتم و سعی کردم آن را آویزه گوش خودم کنم، این جمله است:«اگر الگو‌ها توانستند، پس من هم می توانم.» این جمله همیشه در ذهن من بوده و بارها باعث شده که از نا امیدی عبور کنم و دوباره حرکت را از سر بگیرم.من آموزش ها را نیاز خود می دانم و برای آنها سقف و محدودیتی قائل نشده ام و نخواهم گذاشت. ایمان دارم که با رعایت قوانین، حرمت ها و کاربردی کردن آموزش ها در تمام مراحل زندگی، می توانم به اهدافم دست پیدا کنم.

آرزوی مسافر مختار:

دوستانی که این محل را یافته اند، بتوانند حق خودشان را از درمان بگیرند.

آرزوی همسفر حیدری:

هر شخصی وارد مرکز درمانی سروج می شود بتواند تغییر نگاه پیدا کند.