هدف تشکیلات ایجاد محیطی همدلانه برای تغییر نگاه اعضاست و اگر مغایر این دیدگاه آرزوی خدمت داشته باشیم، باعث ضعف تشکیلات است.

موضوع کارگاه آموزشی سفر دوم: آرزوی خدمت

استاد: جناب آقای مفتون

تاریخ: دوشنبه 1404/10/8

ابتدا تولد دوازده سالگی مسافر محمد را خدمت خودشان، خانواده عزیزشان و کل جمعیت سروج و همه خدمتگزاران تبریک عرض میکنم. ایشان مصداق الگوی موثر و مفید، هم در جلسات و هم در جامعه هستند، انشالله پایدار و ماندگار باشند.

آرزو از نظر لغوی: به معنای اشتیاق، مراد، خواسته درونی است.

خیلی از آرزوهایی که ما داریم پایه سستی دارد، مثلاً آرزو میکنیم هیچ مصرف کننده ای در جامعه نباشد، یا خدا به همه سلامتی بدهد و… در حالیکه خدا سلامتی را نمیگیرد که بدهد، و این خود ما هستیم که با سبک زندگی غلط و تغذیه ناسالم سلامتی را از خود می گیریم.

نوع آروز هدفی یا خواسته ای را می تواند تعیین کند که بر مبنای ساختار درونی من باشد.

*خدمت از دیدگاه جلسات: یعنی عمل کردن به نفع دیگران و کمک به آنهاست، که باعث تغییر نگاه در آنها شود، که این نه باعث تواضع می شود نه پشتوانه فردی به دنبال دارد، بلکه باعث تقویت پایه های تشکیلات می شود.

آرزوی خدمت چیست؟

هدف تفکر درمان این است که افراد مصرف کننده و خانواده هایشان در جلسات یک سری آموزش ها را ببینند تا با انگیزه بیشتری بتوانند فعالیت کنند و خدمت بدون چشم داشت داشته باشند، پس بزرگترین آرزویی که ما می توانیم داشته باشیم این است که هر کسی که وارد این جلسات می شود به تغییر نگاه برسد،.و در جهت این آرزو باید قدم برداریم، به عبارتی “خدمت بدون “چشمداشت” یعنی، خدمت “بی قید و شرط”.و تنها این نوع خدمت است که باعث استحکام پایه تشکیلات است، و.اگر با این هدف حرکت کنم آن وقت هر آرزویی داشته باشم در راستای این تحکیم است.

*آرزوی خدمت آرزوی واهی نیست، ولی وقتی به دنبال خواسته های خود باشم، باعث می شود که آموزش نگیرم. آرزوی یک سفر دومی باید نگه داشتن حرمت لباس و شال سفید باشد،و اگر با این دیدگاه باشیم خواسته های ذهنی ما کم می شود.

*خدمت زمانی خدمت است که من اگر کاری انجام دادم، چه در جلسات و چه در زندگی شخصی، آن را فراموش کنم نه اینکه در گوشه ذهن خود ثبت کنم و برای خودم هویتی بسازم که من آدم خوبی هستم و با آن رشد کنم و بزرگ شوم.

نود در صد اختلافات در زندگی های خانوادگی، کج فهمی های ما در مورد خدمت است، در واقع ما معنی و مفهوم خدمت را نمی دانیم و هرکاری میکنیم در گوشه ذهن خود داریم، و این باعث تنش، بگو مگو و به رخ کشیدن می شود ولی اگر یاد بگیرم وظیفه خود را در هر جایگاهی به درستی انجام بدهم دیگر هیچ گونه خواسته ای پشت آن نیست.

*عشق به خدمت، با خدمت با عشق متفاوت است؛ وقتی عشق به خدمت داشته باشم، و خدمتی را به من ندهند، خروجی آن کینه، نفرت، شبهه، ابهام، و دخالت در همه امور و کج فهمی و… می شود. پس من باید یاد بگیرم به جای عشق به خدمت، با عشق هر خدمتی را انجام دهم،.اگر خدمت را با عشق انجام دهم، هر آرزویی سازنده است،و.به نفع استواری پایه های تشکیلات است، ولی اگر به دنبال پشتوانه فردی باشم حتی در ذهن من باشد، بدانم به خودم و به تمام زحماتی که کشیدم خیانت میکنم،.چون هر طور که فکر کنیم کائنات پاسخ می دهد.

اگر خدمت را با عشق انجام بدهم مسئولیت رفتار و کردار خود را در جلسات و جامعه به عهده می گیرم، چرا که خدمت به عنوان یک مفهوم عمیق انسانی است.و اهمیت در زندگی فردی و اجتماعی دارد.

*هدف تشکیلات ایجاد محیطی همدلانه برای تغییر نگاه اعضا است، و فرقی ندارد که یک تازه وارد باشد یا یک سفر اولی، یا یک سفر دومی، و.اگر مغایر این دیدگاه آرزوی خدمت داشته باشیم، باعث ضعف پایه های تشکیلات می شود.

دوستانی که در این زمینه مشارکت کردند:

مسافران: علیرضا2- میثم1- حسین(ر).

همسفران: غفاری

مسئول کارگاه: مسافرسفردوم حسن

مسئول نظم کارگاه آموزشی : مسافرسفردوم حمید